หน้าแรก

DiveInfo.net

หน้าแรก    กระดาน    ห้องสนทนา    ตลาด    บทความ    ห้องภาพ    อุปกรณ์    ประชาสัมพันธ์    ร้านดำน้ำ    เรือดำน้ำ    หนังสือ    Links    ติดต่อ

28 - 29 November 2009 My 2 most memorable Tec Diving Log: สยาม สกูบ้า ไดฟ์วิ่ง - ชุมชนนัก ดำน้ำ : Siam Scuba Diving - Thailand Scuba Diving Community

28 - 29 November 2009 My 2 most memorable Tec Diving Log

น้องTeen 12-12-2552   แก้ไขสำหรับผู้เขียน แจ้งลบ
ให้คะแนน 2 ท่าน
ความเห็น 2, อ่าน 2188, ล่าสุด 18-10-2560, 19:52:33


28 November 2009 -- Another memorable TEC diving date

วันนี้เป็นวันที่ฉันได้นัดกลุ่มทีม Tec มาดำน้ำด้วยกันอีกครั้งหลังจากทุกคนได้ทำการสอบTec จบไปแล้วเมื่อสามเดือนที่แล้ว   ได้ชื่อว่าเป็น Tec Divers ที่ไม่ใช่แค่ชื่อที่ทำให้ดำน้ำลึกได้  แต่ที่สามารถวางแผนดำน้ำได้อย่างละเอียดตามที่ได้เรียนมาเพื่อความปลอดภัยของตัวเองและทีม  

"ครูดำ ไปดำน้ำ Tec ด้วยกันอาทิตย์นี้นะ  ว่างป่าว" ถามไปก็คิดอยู่ในใจว่า ถ้าชวนเที่ยว Theque คงตอบได้เร็วอย่างไม่ต้องคิด  

"เดี๋ยวเช็ค Visa ก่อน"  ก็เป็นคำตอบแบบนี้ทุกครั้งที่ถาม

ส่วนฉันได้แต่บอกแม่ (คุณ) ด้วยเสียงเบาๆพอได้ยินว่า "อาทิตย์นี้ไปดำน้ำนะ" แค่เนี้ยะก็พอ

คนต่อมา  "พี่โต้ง  ดำน้ำ เสาร์-อาทิตย์นะ  ไปได้ป่าว"  หลังๆนี้ไม่เข้าใจเหมือนกันว่า คนโสดอย่างพี่โต้งทำไมต้องขอ Visa ด้วย  บอกว่าดำน้ำวันเดียวได้  แต่สองวัน Visa ไม่ผ่าน  ครั้งนี้หลังจาก 3 เดือนผ่านไป  พี่โต้งไม่อิดออด  บอกว่า "ได้" คำเดียวสั้นๆได้ใจความ  "เจอกันที่เก่าเวลาเดิม"  "อืม" พี่โต้งตอบ

เมื่อคนพร้อม  สิ่งที่ต้องจัดการต่อมาคือ  ถังอากาศ Deco ซึ่งเอาไปไว้ที่ร้านให้อัด Oxygen ไว้ 80% ตั้งแต่ 3 เดือนที่แล้วเหมือนกัน  ไม่ได้ดำน้ำ Tec ก็ไม่ได้แวะเวียนไปเอามาเลย  จนคนอัดอากาศลืมไปแล้วเหมือนกัน  โชคดีไปว่า  ถังอากาศยังอยู่  อากาศยังอยู่ครบ  และทีม Tec เราก็พร้อมเดินทางสู่ แสมสาร  

หากเป็นนักดำน้ำที่ดำน้ำที่แสมสารอยู่เป็นประจำ  ทุกคนจะรู้กันว่า ที่แสมสารมีหลุมกะทะลึกสุดถึง 70 เมตร  ซึ่งความลึกนี้หาไม่ได้ง่ายๆในอ่าวไทย   หลุมนี้ ไม่ใช่ รู  แต่เป็นหลุมใหญ่ เหมือนกะทะทองแดงใหญ่ๆ   ที่นี่คือที่ที่ส่วนมากนักดำน้ำ Tecnical ใช้ฝึกเพื่อหาความลึก  เพื่อให้ทำการฝึกให้ตรงกับจุดประสงค์  หากแต่ ที่นี่ไม่ได้ดำน้ำได้ง่ายๆเหมือนกัน  ที่ความลึก 40 เมตร ปากหลุม มักจะมีกระแสน้ำวน  ตัวฉันเองเคยเจอบ้างตอนฝึก  ที่เคยพบ มันไม่ใช่กระแสน้ำที่ดูดลง  หากแต่แค่พาตัวเราไหลวนเป็นวงใหญ่ๆ  หากไม่ได้ดูเข็มทิศคงไม่รู้  แต่เพื่อความไม่ประมาท  หากไม่ได้เป็นนักดำน้ำที่ได้รับการฝึกฝน และมีทักษะที่ดี  ขอแนะนำว่าอย่าไปดำน้ำที่นี่เลย

วันนี้อากาศดี  มีกัปตันเล็กเป็นคนขับเรือ เนาวรัตน์  ซึ่งพวกเราทีม Tec ไว้ใจและเชื่อในฝีมือพี่เล็กในการปล่อยเราให้ตรงจุด  และรอเก็บเราเมื่อถึงเวลานัดหมาย  เรื่องนี้เป็นเรื่องสำคัญ เพราะเนื่องจากพวกเราเป็นพวก ดำน้ำอึด (ตามคำของพี่เล็ก)  ฉะนั้นอาจถูกลืมและปล่อยทิ้งไว้ที่นั้นได้    บนเรือเนาวรัตน์ยังมีครูเบิ้ม  ครูที่สอนพวกเราดำน้ำแบบ Tecnical  ซึ่งในวันนี้ครูไม่สามารถลงไปกับเราได้เนื่องจากติดสอน  เมื่อเราวางแผนการดำน้ำแบบติดดีคอม (คือต้องอยู่ในน้ำนานกว่า Safety Stop 3 นาที)  คำนวณว่าอากาศที่เรานำลงไปนั้นมีให้เราพอใช้ทั้งไดฟ์ และมีสำรอง 1/3 สำหรับฉุกเฉิน  คำนวณตารางการดำน้ำจาก Software ใน Computer และจดตารางการทำดีคอมลงบน Wetnote หรือ Slate และนั่งทบทวนซึ่งกันและกัน  เพื่อที่จะได้ไม่ไปทะเลาะกันใต้น้ำถ้าตารางไม่เหมือนกัน  

เมื่อวางแผนทุกอย่างเสร็จแล้ว ครูเบิ้มเดินเข้ามาถามว่า "แผนการดำน้ำเป็นยังไง  กี่เมตร  กี่นาที  จะไปลงกันตรงไหน จะให้นันขับ Dinky ไปส่ง"   ฉันบอกครูว่า  "เราจะดำน้ำลึกสุด 50 เมตร 20 นาที ทำDecomรวมแล้วจะขึ้นมาตอน 58 นาทีค่ะ  ส่วนเรื่องลงที่ไหนถามครูดำคะ"  ฉันรีบโยนให้ครูดำเป็นคนตัดสินใจและตอบครูเบิ้ม

"ลงหัวเกาะด้านนู้นครับครู" ครูดำบอก

และเมื่อทุกอย่างได้วางแผนและบอกกล่าวกับครูเบิ้ม และพี่เล็ก  พวกเราก็แยกย้ายกันไปแต่งตัวเตรียมลงน้ำ  เราสามคนมาเจอกันที่ Platform ท้ายเรือเพื่อขึ้น Dinky ที่ขับโดยนายนัน  เมื่อถึงจุดหมาย ครูดำให้นันขับใกล้เกาะหน่อยแล้วเราค่อยว่ายลงไปหาความลึก  บอกกับนันว่า เมื่อพวกเราลงน้ำไปแล้ว  อีก 30 นาทีจะยิงทุ่นขึ้นมา  และ จะขึ้นจากน้ำตอนนาทีที่ 58

นันบอกว่า "ครับพี่  แต่ผมไม่มีนาฬิกา"  

" อ้าว  เฮ้ออออ  เอ้า  เอานาฬิกาพี่ไป  ดูพวกพี่ด้วยนะ "  ฉันบอก

"  ครับ  แต่นาฬิกาพี่กดจับเวลายังไงครับ " นันกวนต่อ

"   โธ่เว้ย  ดูว่าตอนนี้กี่โมง อีกครึ่ง ชม ต่อจากนี้ไง อย่ากวน  หนักนะ " ฉันเริ่มขึ้นเสียง เพราะฉันมีแท็งค์ 2 ลูกที่อยู่ข้างหลัง  ไม่ใช่ไม่หนักนะ  

แล้วพวกเราก็นับ   1 2 3 และ Backroll ลงไป  แต่ยังต้องโผล่ขึ้นมาเพื่อมารับ Tank Deco อีกคนละ 1 ใบจากนัน  และที่ผิวน้ำก่อนที่จะดำน้ำลงไป  พวกเรายังต้องเช็คกันอีกรอบ  โดยฉันเป็นคนเรียกจุดต่างๆที่ต้องเช็ค  "Valve เปิดทุกอันรึยัง"  "สายติดอะไรรึเปล่า" และ ฯลฯ  เมื่อเช็คครบ  ส่งสัญญาณลง  ยังไม่วายต้องเช็คซึ่งกันและกันต่อว่า  มีอากาศรั่วออกจากถังอากาศรึเปล่า   ทุกอย่างที่ทำมันดูยุ่งยาก และวุ่นวาย  แต่ทุกอย่างนี้แหละที่จะทำให้ตัวเองและทีมปลอดภัย

เมื่อดำน้ำลงเราเจอพื้นทรายตั้งแต่ 5 เมตร  ครูดำจับทิศและเริ่มใต่ระดับลงไปเรื่อยๆ  ที่ประมาณ 30 เมตร ฉันเห็นไอ้กู่ตัวใหญ่ (ไอ้กู่ คือปลานกแก้วที่มีเขี้ยว)  ฉันตะโกนเรียกครูดำให้ดูเพราะครูดำอยู่ข้างขวาของฉัน  และพี่โต้งอยู่ถัดไปอีก  ครูดำได้เห็นแว๊ปเดียว แต่พี่โต้งไม่ได้เห็น  และพวกเราก็ดำน้ำเข้าสู่ความลึกต่อไป ที่ประมาณ 40 เมตร แสงรอบๆตัวเริ่มลดลงอย่างเห็นได้ชัด  พี่โต้งกับครูดำ เปิดไฟฉาย เห็นเป็นลำแสงส่องไปข้างหน้า  ทำให้ฉันเห็นพวกเขาง่ายกว่าเขาเห็นฉัน เพราะฉันไม่ได้เอาไฟฉายไปวันนั้น  น้ำที่นี่ไม่ได้ใสมาก  เต็มที่ก็ 5-7 เมตร  

ขณะที่ฉันกำลังเพ่งมองไปข้างหน้า ฉันเหลือบไปเห็นทางซ้ายมือของฉัน  ฉันเห็นเหมือนมีอะไรเคลื่อนไหวอยู่  ฉันจึงเขยิบตัวเองเข้าไปทางซ้ายมากขึ้น เมื่อตาเริ่ม Focus เห็น  ฉันแทบไม่เชื่อสายตา   มัน...มัน.... มันคือ  กระเบนนก  (Eagle Ray)  กำลังช้อนปากกินอยู่ที่พื้นทราย   ฉันตื่นเต้นดีใจ  รีบหันหลังกลับไปทางขวาเรียก  "คูคคคคค.ดำ........." (เวลาพูดใต้น้ำต้องพูดช้าๆยาวๆ ไม่งั้นคนฟังๆไม่รู้เรื่อง)  แต่ตัวฉันคงบังเจ้ากระเบนนกมิด  ต้องชี้และส่งมือพัลวัน  และมันก็ว่ายไปข้างหลัง จังหวะเดียวกับที่ครูดำว่ายเข้ามา  ฉันเห็นมันไปแล้ว  ครูดำไม่สามารถ Focus เห็นมันทัน  ตามมาด้วยพี่โต้งที่ถามฉันว่าเห็นอะไร  

ฉันได้แต่ส่งสัญญาณมือ กระพือท่าปีกกระเบน และ ตะโกนออกมาจาก Reg "กะ.เบนนนนนน.นกกกก."  ทุกคนเข้าใจที่ฉันพูด  แต่ทำท่าทางว่า  ไหนหละ   ฉันได้แต่ทำท่าโบกมือไปมาแปลว่า   "Bye Bye  มันไปแล้ว"    ครูดำหันไปมองพี่โต้ง และเอานิ้วชี้วงๆอยู่ข้างขมับ  เป็นสัญลักษณ์ที่พวกเราเข้าใจว่า  "มันเมาไนโตรเจน"    ฉันเห็นและรีบตะโกนออกจาก Reg "  ไม่มมม ด้ายยยย มาววววววว"   ทั้งครูดำและพี่โต้งขำกันใหญ่เลย   และพวกเราก็ดำน้ำกันต่อ  เมื่อเราถึงที่ 48.8 เมตร  ก็เกือบได้เวลาต้องขึ้นแล้ว  เพราะใช้เวลาไปประมาณ 18 นาที  

ระหว่างทางตั้งแต่ที่ 48 เมตร ไล่ระดับขึ้นมานั้นฉันมองไปรอบๆ  ที่นั่นสวยงามมาก  ไม่น่าเชื่อว่าที่ความลึกขนาดนี้ และในน้ำที่มีตะกอนแบบนี้  ยังมีปะการังดำ  ฟองน้ำครก และแส้ทะเล  และฝูงปลา Snappers อยู่ด้วย  ที่นี่สวยนะ  (อันนี้รับประกันว่าไม่ได้เมา)    ไดฟ์ไซด์นี้มีลักษณะเป็นกองหินไล่ชันลงมา  เราสามารถใต่ขึ้นไปทำ Decom ตามหินจนถึง 12 เมตร  และพวกเราก็ยิง Lift Bag ขึ้น เมื่อถึง 30 นาทีที่นัดหมายกับนันเอาไว้  ต่อจากนั้นพักน้ำตามตารางจนหมด  ขึ้นผิวน้ำที่ 58 นาทีแป๊ะ  ก่อนจะขึ้นได้ยินเสียงเครื่องเรือนันวิ่งไปวิ่งมาแล้ว  

ระหว่างนั่ง Dinky กลับเรือใหญ่  ฉันถามนันว่า มีคนเห็น กระเบนนกรึเปล่า  นันบอกว่า กัปตันเล็กบอกว่า เห็นมันกระโดดขึ้นมาตรงที่พวกเราดำน้ำกัน  ฉันรีบหันไปบอกครูดำเลยว่า  "บอกแล้วไม่ได้เมา  เห็นจริงๆ"  

ครั้งแรกของการดำน้ำเที่ยวแบบ Tecnical  ฉันประทับใจในไดฟ์ไซด์นี้  ฉันว่ามันสวยมาก  ปะการังมีให้เห็นตั้งแต่ตื้นๆที่ 12 เมตร ดิ่งลงไปจนถึง 48 เมตร  ไม่ใช่พื้นทรายล้วนเหมือนอีกด้านหนึ่งของเกาะ  ส่วนกระเบนนกนั้นเป็นของแถม  ให้ลงที่นี่อีกเป็นสิบครั้ง ฉันก็ว่าฉันไม่เบื่อ  

29 November 2009 Log Dive 1391

หลังจากเมื่อวานที่ได้เห็นกระเบนนกคนเดียว ฉันยังอยากจะดำน้ำ Tec ต่อ อยากดำน้ำลงที่เมื่อวานเพื่อไปพิสูจน์หากระเบน และลงไปเก็บรายละเอียดเกี่ยวกับไดฟ์ไซด์ตรงนี้

หากแต่วันนี้  กัปปิตันเล็กของเรามาจอดให้เลยจากไดฟ์ไซด์มาประมาณ 200-300 เมตร  ในเมื่อไม่มีทางเลือก เราจึงวางแผนกันให้เวลาใต้น้ำน้อยกว่าเมื่อวาน เพราะถังอากาศ Deco เรามีจำกัด  ครั้งนี้เราไม่มีนันคอยขับเรือยางตามแล้ว  ที่ท้ายเรือมีกลุ่มที่ดำน้ำแบบ Free Diving อยู่  ซึ่งฉันจะพูดติดตลกเสมอว่า  Free Diving คือการดำน้ำแบบไม่ต้องเสียเงิน เพราะไม่ต้องใช้ถังอากาศดำน้ำ  ฉันมองพวกเขาแล้วก็อิจฉา  เพราะพวกเขาไม่ต้องพกถังอากาศมากมาย พะรุงพะรัง  ไม่ต้องแบบถังอากาศหนัก  มีแค่ หน้ากาก และ ตีนกบ กับลมหายใจอึดเดียว  พวกเขาสามารถลงไปแตะพื้นทรายท้ายเรือที่ความลึก 23 เมตร และกลับขึ้นมาได้อย่างสบายๆ  

หันกลับมามองทีม Tec ของเราแล้ว  ถึงจะมีนักดำน้ำแค่ 3 คน Platform ที่กว้าง 7-8 เมตรนี้ ดูเล็กลงทันใด เพราะ พวกเราแบกถังอากาศคนละสองใบข้างหลัง และ อีก 1 ใบ ห้อยอยู่ที่ข้างๆ  (ถังอากาศ Deco)  แขนทั้งสองข้างของเรา ใส่ทั้ง ไดฟ์คอม  นาฬิกา เข็มทิศ  บางคนมีไดฟ์คอมสำรอง  และยังต้องมีไฟฉายอีก  ดูแล้วเหมือนคนบ้าหอบอุปกรณ์ดำน้ำยังไงไม่รู้  เหมือนกับว่าที่บ้านมีอุปกรณ์อะไรเอามาใส่ลงน้ำให้หมด  

เมื่อสามปีที่แล้ว ก่อนที่จะเริ่มเรียนดำน้ำลึกแบบ Tecnical นี้ ฉันพยายามชั่งใจอยู่หลายครั้งว่า จะลงทุนเรียนดีมั๊ย  ต้องใช้คำว่าลงทุนเพราะ อุปกรณ์ที่ต้องซื้อเพื่อเรียนนั้นดูไม่มากมาย  แค่ต้องมี Reg 4 ตัว  มี Wing 2 อัน  มีไฟฉายที่สว่างและอยู่ได้นาน  ต้องมีถังอากาศ 80 cu.ft สองใบ และถังอากาศ 40 cu.ft อีกสองใบ  ค่าใช้จ่ายค่าเรียนไม่เท่าไหร่เมื่อเทียบกับอุปกรณ์ที่ต้องมี  ถามว่าอุปกรณ์พวกนี้จะเช่าได้มั๊ย  คำตอบคือ  ฉันไม่มั่นใจในความปลอดภัยของอุปกรณ์ที่ไม่ได้ดูแลและใช้ด้วยตัวเอง ยิ่งฉันจะต้องนำตัวเองลงไปที่ลึกซึ่งความผิดพลาดนิดเดียวนั้นเปรียบเหมือนจะกลายเป็นประกายไฟเล็กๆในทุ่งหญ้าที่แห้งในฤดูแล้ง  ซึ่งหากลมช่วยพัดกระพือมันละกลายเป็นไฟลามทุ่งในทันที   พูดง่ายๆคือ  ผิดพลาดนิดเดียวก็จะกลายเป็นหายนะได้  ฉะนั้นสิ่งที่เป็นสิ่งที่เสี่ยงต่อความผิดพลาด โดยเฉพาะเรื่องของ ความผิดพลาดเรื่องอุปกรณ์ที่ไม่ได้รับการดูแลรักษา  หากเราสามารถควบคุมหรือหลืกเลี่ยงได้  ทำไมไม่ทำ ??  "มันคุ้มค่ากับชีวิตแล้วเหรอ"  นี่เป็นคำถามที่ที่บ้านฉันถามเสมอ  

หลังจากที่ต้องใช้เวลาเรียนดำน้ำลึกแบบ Tecnical นี้เป็นเวลาสองปี  ใช้เวลาสะสมซื้ออุปกรณ์อีก 1 ปี  และความพยายามดำน้ำหาความลึกในแถบแสมสารนี้  มีบางครั้งพวกเราเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว  แต่เมื่อลงน้ำไป กระแสน้ำที่ปากหลุมแสมสารนั้นรุนแรงเกินกว่าที่จะฝึกได้  ครูเบิ้มต้องส่งสัญญาณขึ้น  เป็นอันว่าไดฟ์นั้นพวกเราไม่ได้ Certify    ยังมีเรื่องอาการปวดหลังแรกๆที่เกิดจากการแบกแท็งค์สองใบข้างหลัง  ซึ่งจริงๆแก้ได้เพียงแค่ต้องยืดเส้นหลัง ก่อนการดำน้ำทุกครั้ง   แต่ทั้งเวลาที่นาน และความยุ่งยากในการจัดหาอากาศ การขนส่งถังอากาศ  และสุขภาพ  ทั้งหมดนี้ มันทำให้ฉันเกือบที่จะถอดใจ  

วันนี้ฉันยืนอยู่ท้ายเรือ  พร้อมความภูมิใจที่สามารถผ่านการฝึกจนสามารถวางแผนการดำน้ำลึก  และสามารถลงไปดำน้ำลึกกับเพื่อนทีม Tec ที่อดทนเรียนด้วยกันมา  เมื่อวานนี้กับการได้เห็นกระเบนนกที่แสมสารใต้น้ำ  เป็นสิ่งที่ฉันบอกกับตัวเองว่า  นี่แหละคือกำไรที่ฉันเริ่มที่จะเก็บเกี่ยวได้จากการเรียนดำน้ำ Tec แล้ว

พวกเราเริ่มดำน้ำลงไปตามสายเชือกของกลุ่ม Free Diving ที่ทำไว้ท้ายเรือ  ตอนแรกฉันว่าจะรออยู่ที่พื้นทรายที่ 23 เมตร เพื่อที่จะทักทาย นักดำน้ำ Free Diving ที่จะดำน้ำลงมาตัวเปล่าๆ  แต่คิดไปคิดมาเดี๋ยวทำให้เขาตกใจ  เลยบอกกลุ่มให้เริ่มเดินทางไปตามทิศที่เรานัดหมายเอาไว้   วันนี้น้ำใสกว่าเมื่อวาน  น่าจะมองเห็นได้ถึง 7-8 เมตร  

ดำน้ำไปสักประมาณ 10 นาที ฉันก็ตะโกนออกมาว่า  "คูคคคคคค  ดำ ดดดดดำ"  เพราะตาฉันไปสะดุดเห็นปลาประหลาดข้างหน้า   ดูจากปากที่กว้างหนาเหมือนปากของ Angelina Jolie แล้ว ก็รูจมูกบานๆ 2 รู  กับตากลมโตพร้อมขนคิ้วที่ตั้งโด่ขึ้นมา  ตัวลายๆ  นอนสบายๆ อยู่ในรูของซอกปะการังก้อนเดียวที่อยู่บนพื้นทรายตรงนั้น  ฉันรู้ได้ทันที  มันคือ TOAD Fish  หรือ ปลาคางคก  ซึ่งไม่ใช่ปลาหาง่ายแถวนี้   ฉันเคยเจอปลาแบบนี้มาก่อนแล้วที่เรือจม Petchbui Bremen  แต่ไม่คิดว่าจะมาเห็นเด่นชัดอยู่กลางพื้นทรายแบบนี้  เพราะเท่าที่เคยเห็นมา  มันมักจะหลบอยู่ใต้ปะการัง  หรือที่เคยเห็น หลบอยู่ใต้โถส้วมในเรือ Petchburi Bremen  

ครูดำ และพี่โต้ง ว่ายเข้ามาดูใกล้ๆ  ฉันต้องส่งเสียงบอกครูดำต่อว่า  " โทดดดดดดดดดดด  ฟิชชชชชชชชช"  ครูดำทำท่างง  ฉันบอกต่อว่า  "ปลา....  คางงง  คกกกก"  แต่ไม่แน่ใจว่าแกเข้าใจรึเปล่า  แต่กับพี่โต้งฉันรู้ว่าพี่แกรู้ว่ามันคือปลาอะไร   ก่อนจะเคลื่อนตัวออกจากเจ้าปลาคางคก  ครูดำทำมือโบกไปมาเหมือนบิน  แล้วก็ทำท่าว่า อยู่ไหน  ฉันได้แต่มองท่าแล้วทำตาอาฆาต  แล้วตอบว่า  "ไม่เห็น  ไม่มี"  แล้วแกกับพี่โต้งก็หัวเราะแล้วก็ว่ายออกไป   ยังมาล้อเลียนเรื่องที่ฉันเห็นกระเบนนกคนเดียวอยู่เลย  นี่แหละน้าฉันถึงชอบดำน้ำกับครูดำ และ พี่โต้ง  มันส์ๆ ขำๆดี

พวกเราดำหาความลึกเรื่อยไปจนฉันคิดว่าเราเกือบจะถึงจุดดำน้ำเมื่อวานแล้ว  เพราะจากพื้นทราย เราเริ่มเห็นปะการังและปลามากขึ้น แต่เราไปได้แค่ความลึก 39.6 เมตร  และฉันต้องส่งสัญญาณบอกครูดำว่า เราต้องเริ่มใต่ระดับขึ้นแล้ว  หมดเวลา 15 นาทีที่เราวางแผนกันไว้แล้ว   เป็นอย่างนี้ได้ทุกทีสิ  So many things I want to see and so little time  

ขณะที่พวกเรากำลังรวมตัวกันและส่งสัญญาณขึ้น  ฉันหันไปเห็นที่หางตาอีกแล้ว  ฝูง Baracuda หางเหลือ  ตัวประมาณ สองไม้บรรทัดต่อกัน  มันมาเป็นโรงเรียนเอกชนเล็กๆ  ไม่ได้มากมาย  แต่ทั้งครูดำและพี่โต้งก็หยุดดูพวกมันด้วยกัน  มองตามจนสุดสายตา  อยากจะดำน้ำตามมันลงไปมากๆ  แต่เราต้องขึ้นแล้ว  จึงได้แต่มอง  

ครูดำบอกฉันว่า "ผมคิดว่ามันจะม้วนตัวเข้ามาวนรอบตัวเราซะอีก"

ฉันบอกครูดำว่า "ครั้งที่แล้วที่เจอตอนสอบไดฟ์สุดท้าย  มันไม่วนเหมือนกัน  สงสัยบาราคูด้าแถวนี้ วนไม่เป็น"   แต่สิ่งที่ฉันพยายามมองหาคือ ฉลาม ที่อาจว่ายน้ำตามบาราคูด้ากลุ่มนี้  ซึ่งก็ไม่มีเหมือนกัน  

แล้วเมื่อพวกมันไปแล้ว  พวกเราก็พร้อมใจกันส่งสัญญาณขึ้น และว่ายน้ำกลับเรือ  ไดฟ์นี้การดำน้ำครั้งนี้ได้ให้คำตอบของคำถามของฉันแล้วว่า  จะเรียน Tecnical Diving ไปทำไม?   มันคือรางวัลของการดำน้ำลึก   ครั้งต่อไปฉันจะเอากล้องลงไปเก็บรูปขึ้นมาเป็นหลักฐาน  เพื่อที่จะได้บอกทุกคนว่า  "ฉานนน ม่ายยยยย ด้ายยยยยย มาววววววววว"

    

address: 58.9.160.81


ความเห็นจากผู้อ่าน

ความเห็นที่ 1 :  ปุ๊ย    posted: 13-12-2552, 00:27:16         แจ้งแก้ไข แจ้งลบ
อ่านตามไปแล้ว ก็ตื่นเต้นตามไปด้วย ..​
บรรยายได้เห็นภาพมาก มาก น้องทีนเอ๋ย สุดยอดดดดด

address: 112.142.143.187

ความเห็นที่ 2 :  หนูดีหัดดำน้ำ    posted: 19-01-2553, 05:56:40         แจ้งแก้ไข แจ้งลบ
ขอสมัครฯเป็นแฟนประจำบทความคุณ ทีน ด้วยคนค่ะ... ชอบ

address: 125.25.251.26

กรุณา ลงทะเบียน และ login ก่อนส่งความเห็นครับ